Related Posts with Thumbnails Eg er ein fivreld - www.fivreld.blogg.no

KNM Harald Haarfagre (1)

 

Dei to siste månedane har vore lange men samtidig utruleg korte. Dei har til tider vore nesten grusomme, men samtidig har dei vore dei to beste månadane i mitt liv, utan tvil. Eg har hatt det så utruleg fint. Eg har slitt, eg har grått, eg har sprunge som ein gal, eg har pressa meg hardare enn eg trudde var mogleg, eg har kosa meg, eg har verkelig gitt alt, og eg har skada meg.

Eg er no ferdig med rekruttskulen, mine to fyrste månadar i millitæret, det norske forsvaret. Eg kjem til å savne Madlaleiren, troppen, kompaniet, befalet, ja nesten alt. Ei har tryna ned ei trapp med stridsvest og våpen, tråkka over, og gått med krykkjer i ei veke. På grunn av krykkjene fekk eg vite at eg ikkje fekk lov å bli med på feltveka, noko eg rett og slett blei knust over, fordi det var den eg hadde gleda meg til heile rekrutten. Dette var i tillegg på bursdagen min, så det var ikkje noko spessielt fin gåve.

Ei av dei andre jentene på troppen såg at eg ikkje hadde det så bra, så derfor gjekk ho ned å henta fenriken vår. Då ho kom opp satt vi lenge åleine og prata. Ho hadde vore vekkreist i nokre dagar og hadde dermed ikkje fått med seg kompanisjefen sin avgjerelse om at eg ikkje fikk lov å bli med. Så sa ho at ho hadde sett kor eg hadde kjempa for å prøve å henge med på både FYFO* og alt det andre, at ho hadde sett at eg hadde motivasjon og verkelig hadde lyst til å bli med på alt. Deretter sa ho at ho skulle få til eit møte med kompanisjefen på mandagen.  Så heile den helga gjekk eg eigentlig rundt å var i dårlig humør, men prøvde å skjule det på ein best mogleg måte. På laurdagen kasta eg også krykkjene, og uansett kor vondt det var, så skulle eg bevise at eg kunne klare meg utan. På mandagen i ein av dei fyrste timane når vi hadde om bekledning, så kom fenriken inn på klasserommet og fortalte at eg fekk lov å bli med på feltveka. Eg blei så glad at eg hoppa opp frå stolen (i den grad det var mogleg) og jubla. Det som og var utruleg koselig var at resten av troppen klappa når dei fekk vite det, det varma.

Tilbake til......dei fyrste dagane av rekrutten: Det blei veldig veldig mykje venting. Det var fyrst venting etter vi kom innanfor vakta, så i det vi skulle levere frå oss baggane våre, så i det vi skulle innom gymsalen for narkosjekk etc. Det var venting for alt. Ikkje minst for då vi skulle hente alt utstyret på depoet, og då vi skulle innom tannlege, lege og alt det der. På innrykket var vi saman med tropp 1.3. Vi var ein stor blanda gjeng med folk frå blandt anna 1.3, 1.4, 1.5 og 3.1. Vi var då veldig mange, så det blei eigentlig godt då vi blei skikkelig indelt og fekk eige befal. Dei fyrste dagane lærte vi også litt SLO** og bittelitt marsjering.

Will continue soon.......

* Fyfo = Fysisk Fostring

** Slo = Slutta Orden

2 fine ord

Stine :D

24.09.2011 kl.21:34

Du e flink å skriva Linda! :D Fint at du blogga, då kan eg følga me på alt da morsomma du gjer ;)

- Stine

Stine :D

24.09.2011 kl.21:35

E forresten Hansen frå 1.3, sånn forresten :)

Skriv fine nye ord




Eg er Vingsoldat/Korporal Nordstrand, av og til meir kjent som Linda, Sunnmøringen, eller Fotograflærlingen. Eg er ei snart tjue år gammal jente i frå Volda, som no har busett seg i det glade Nord. Her skal eg fortsette å bu, i vertfall litt over eit år til. Du har no kome til ein nynorsk blogg som skriv om fotografi, forsvaret, alt det rare hjartet mitt bankar for, og ein gong i blandt om fivreld. Eg legg også ut mine eigne bilete i håp om litt konstruktiv kritikk. Min draum er å kunne leve av fotografi, gjerne også kombinert med musikk. Eg bur for augneblinken på Andøya i Nord-Noreg og trivast bedre enn nokon gong. For snart eit år sidan starta eg på mi fotografutdanning, i forsvaret. Eg kunne ikkje hatt det bedre.

Bloggen blir skriven av © Linda L. Nordstrand og er beskytta av lova om opphavsrett til åndsverk. Det betyr at du ikkje kan kopiere tekst, bilete eller anna innhald utan skriftleg tillatelse.

hits